یکی از دوستان در یادداشتی فرموده اند که به نظر میرسد برای نوشتن دیگت به ته خورده و باید یواش یواش قضایا را درز بگیری و نتیجه گیری کنی. اما باید خدمت دویتان عرض کنم من خاطراتم را به صورت روزانه مینویسم و ممکن است در آن روزها اتفاق مهمی نیفتاده باشد . اما این وقایغ ممکن است اشاره ای به وضعیت موجود باشد. بنابراین از همه دوستان در این زمینه عذز میخواهم.
ادامه دوشنبه۱۹/۱۰/۸۴
کم کم اماده میشویم که به سمت مشعر و منا حرکت کنیم. فاصله بین عرفات تا مشعر بر اساس تابلو های موحود در اطراف ۶ کیلومتر و تا منا ۴/۸ کیلومتر است.که میتوان این فاصله را پیاده از محلی که برای همین منظور ساخته شده و تابلوی(طریق المشاء ) در اول آن دیده میشود طی کرد. یا اینکه با اتوبوس به مشعر رفت. اما به دلیل اینکه اکثرآ دفعه اولی است که به این سفر میآیند. ترجیح میذهند که با اتوبوس بروند.
ساعت ۳۰/۷ شب پس از خوردن غذای حاظری سوار اتوبوس میشویم. صدها یا بلکه هزاران اتوبوس آماده رفتن هستند. و باید ساعتها فاصله ۶ کیلومتری را پیمود.
اتوبوس در حال عقب و جلو رفتن از عقب با اتو بوس دیگری برحورد میکند و شیشه عقبش میشکند. و بر روی سرو صورت مسافران عقب میریزد. سرو صدا بلند میشود. وراننده با خونسردی به کارش ادامه میدهد و سرانجام در مسیر شروع به حرکت میکند.در اتوبانی که تمام آن ترافیک است و سانتیمتر سانتیمتر باید جلورفت.
ساعت ۱۱ شب به مشعر میرسیم. انبوهی از جمعیت با ماشین وپیاده و اتوبوس در اینجا حضور دارند.هر کس به کار مشغول است. بیشتر به دنبال جائی برای خواب هستند.انبوهی از آشغال و ظروف یکبار مصرف در اطراف پراکنده شده . اگر بتوانی جائی در این آشغالها برای خوابیدن پیدا کنی به فتحی بزرگ دست یافته ای.
یک روحانی اهل سنت در میان همین آشغالها با دمپائی به امامت جماعت ایستاده و دیگران هم با دمپائی پشت سرش مشغول خواندن نماز هستند. سرانچام ذر مجلی روی آسفالت در کنار اتوبوسها بساطمان را که یک جصیر مسافرتی ساخت چین برای زیر پا و یکعدد پتوی بافته نشده برای رو انداز و ساک هم برای زیز سر میباشد را پهن می کنیم و درحالی که هوا به شدت سرد است . سر را به بالین میگذاریم. سرو صدا اجازه خواب را نمیدهد . ولی بالاخره خستگی کار خودش را میکند.
خوش به حال خانمها که همیشه از بند و تبصره های متعدد برای راحتی استفاده میکنند. در اینجا هم چون میتوانند در طلوع آفتاب در مشعر نباشند. مستقیمآ پس از پیاده شدن از اتوبوس در مشعر به سمت منا میروند. واین همه دردسر را تحمل نمیکنند.شاید اجر ماها که این مشکلات را داریم بیشتر است. حتمآ در اینده با تدبیر این مشکلات هم مثل خیلی از مشکلاتی که تا کنون حل شده حل خواهد شد.